زمزمه های تنهایی

سیدولی الله مصطفوی

این "ورق"

دیگر بر نمی گردد

وقتی نه "دل" می دهی

نه من میتوانم "خشت" پاره های دلم را بردارم

"حاکم" تویی و من

محکوم سرنوشت غریبم

"بی بی" لحظه های تلخ "دل" من

"تک" میان قاب چشمانم

افسوس که باید "دل" برید

و این آخرین "ورق" از سرنوشت بی رحم من است

که با دست تو

رو میشود

نوشته شده در ۱۳۸٦/۱/۱٢ساعت ۳:٤۱ ‎ق.ظ توسط میرعلی مصطفوی نظرات () |


Design By : Night Skin